Nadleśnictwo Zawadzkie z siedzibą w miejscowości Zawadzkie, ul. Strzelecka 6 znajduje się na pograniczu dwóch województw: opolskiego  i śląskiego, jest w zasięgu administracyjnym siedmiu gmin: Dobrodzień, Jemielnica, Kolonowskie, Zawadzkie, Wielowieś, Pawonków oraz Krupski Młyn, jak również pięciu powiatów: strzeleckiego, oleskiego, gliwickiego, lublinieckiego  oraz tarnogórskiego. W jego skład wchodzą 3 obręby leśne: Kielcza, Kolonowskie oraz Zawadzkie. Teren Nadleśnictwa podzielony jest na 14 leśnictw: Krupski Młyn, Zarzecze, Świerkle, Kielcza, Piotrowina, Kolejka, Haraszowskie, Kolonowskie, Dębie, Rytwiny, Mosty, Wierchlesie, Łaziska, Jaźwin. Powierzchnia ogólna ok. 19500 ha, w tym lasy ok. 18300 ha.

Cechą charakterystyczną Nadleśnictwa jest zwartość jego kompleksów leśnych. Występują tutaj następujące gatunki drzew: sosna(92%), świerk(1,6%), brzoza(3,5%), olcha(1,6%), dąb(0,7%), buk(0,2%) i pozostałe liściaste(0,4%). Część lasów Nadleśnictwa (teren województwa opolskiego) zaliczona jest do obszaru chronionego krajobrazu kompleksu Lasów Stobrawsko - Turawskich, które chronią zbiornik wód podziemnych „Opole-Zawadzkie" („Dolina Kopalna Małej Panwi").

W leśnictwie Kielcza prowadzone są szkółki o powierzchni całkowitej 24,87 ha, w tym szkółka kulisowa 13,97 ha. Z terenu obecnego Nadleśnictwa Zawadzkie pochodzi również najlepsza na świecie populacja świerka, co zostało potwierdzone w badaniach przeprowadzonych z inicjatywy IUFRO a zestawionych przez Prof. dr hab. Macieja Giertycha.

Na obszarze nadleśnictwa występują jelenie, daniele, sarny, dziki oraz lisy, zające, bażanty. W kilku uroczyskach występują ptaki i ssaki prawnie chronione, np. wydry, żurawie, bocian czarny. Korzystne warunki dla hodowli dzikich zwierząt w lasach Zawadzkiego dostrzegł już w dziewiętnastym wieku hrabia Andrzej Rernard. W latach sześćdziesiątych XIX wieku założył rezerwat dla zwierzyny leśnej o powierzchni około 4850 ha. Właśnie w tym rezerwacie, nad rzeką Mała Panew, wybudowano w 1856 roku zamek myśliwski „Malepartus”. Obiekt ten szczęśliwie przetrwał do dnia dzisiejszego.